.: Biogramy
Strona główna
Aktualności
Historia obozów
Władze zwierzchnie
Obozy zagłady
Obozy
    koncentracyjne
KL Lublin (Majdanek)
   Obóz
    Założenia i budowa
    Organizacja obozu
    Obsada stanowisk
    FKL
   Podobozy
   Więźniowie
    Oznaczenia
    Funkcyjni
    Samopomoc i
      konspiracja
   Ucieczki
   Warunki bytowania
   Eksterminacja
   Grabież
   Kalendarium
   Obóz NKWD
   Procesy zbrodniarzy
   Muzeum
   Galeria
   Zdjęcia archiwalne
   Zdjęcia współczesne
Biogramy
Eksperymenty
Dokumenty
Słowniczek obozowy
Filmy
Czytelnia
Autorzy
Linki
Bibliografia
Subskrypcja
Wyróżnienia
Księga gości










A|B|C|D|E|F|G|H|J|K|L
M|N|O|P|R|S|T|U|V|W|Z




Macha Emilie (1905-1949) - Urodzona 22.09.1905 r. Dozorczyni w obozie koncentracyjnym na Majdanku od 16.12.1942 r. Sądzona w Krakowie w procesie załogi oświęcimskiej w r. 1947, skazana 16.11.1948 r. na 12 lat więzienia. Zmarła 4.02.1949 r.

Maselow Elisabeth (1921-) - Urodzona 18.06.1921 r. Dozorczyni w obozie koncentracyjnym na Majdanku od 1.06.1943 r.

Mayer Karla Charlotte (1918-) - Urodzona 7.02.1918 r. w Friedland. Dozorczyni w obozie koncentracyjnym na Majdanku, pełniła różne funkcje nadzorcze nad komandami pracy. Po wojnie mieszkała w Kolonii. Sądzona przed Sądem Krajowym w Düsseldorfie na procesie w latach 1975-1981. 19.04.1979 r. sąd zaakceptował wiosek prokuratorów o uniewinnienie trzech nadzorczyń SS: Rosy Süss, Charlotte K. Mayer i Hermine Böttcher. To postanowienie spotkało się z powszechnym potępieniem opinii publicznej.

Meinel Anna (1921-) - Urodzona 30.10.1921 r. Dozorczyni w obozie koncentracyjnym na Majdanku od 7.10.1942 r.

Meisse Albert (1904-?) – SS-Hauptsturmführer. Urodzony 22.04.1904 r. w Semlin. Doktor stomatologii. Członek SS od 1933 r. (nr ewidencyjny 246 383). Jesienią 1942 r. piastował zastępczo stanowisko kierownika obozowej stacji dentystycznej w KL Lublin. Odznaczony m.in. Wojennym Krzyżem Zasługi II Klasy z Mieczami.

Melzer Martin (1901-?) - SS-Hauptsturmführer. Urodzony 16.11.1901 r. w Elchesheim, z zawodu ślusarz. Od 3.06.1919 do 2.06.1931 r. służył w Reichswehrze w 14. i 35. Pułku Piechoty. 1.10.1933 r. wstąpił do 63. pułku Allgemeine-SS w Tübingen (nr ewidencyjny 172106). 24.03.1934 r. wstąpił do NSDAP (nr partyjny 3586167). Do 15.07.1940 r. służył w 9. pułku SS-Totenkopf w Brnie, a następnie został przeniesiony na stanowisko dowódcy 1. kompanii wartowniczej do KL Neuengamme. Do 20.08.1943 r. pełnił taką samą funkcję w KL Dachau, skąd odkomenderowano go do jako dowódcę batalionu wartowniczego do KL Lublin. Po rozwiązaniu batalionu pełnił m.in. do 14.07.1944 r. funkcję dowódcy 1. kompanii wartowniczej, a od 4.07.1944 również stałego zastępcy komendanta w okresie jego nieobecności. Odznaczony m.in. Wojennym Krzyżem Zasługi II Klasy z Mieczami. W dniu 14.07.1944 zaginął w czasie działań wojennych.

Mengele Josef (1911-1979) - SS-Hauptsturmführer. Urodzony 16.03.1911 r. w Günzburgu. Doktor filozofii i medycyny. Ukończył studia lekarskie w 1936 r. w Monachium, tu też otrzymał stopień doktora filozofii za pracę o Kancie i Rosenbergu. Po ukończeniu studiów lekarskich pracował w Instytucie Biologii Dziedziczenia i Badania nad Rasą we Frankfurcie. Członek NSDAP od 1.04.1938 r. (nr partyjny 5 578 974). Od 1938 należał do Allgemeine-SS, a od 15.07.1940 r. do Waffen-SS (nr ewidencyjny 317 885). W okresie od 24.10.1938 r. do 21.01.1939 r. służył w 137. pułku strzelców górskich Wehrmachtu, a od 5.06.1940 r. do 12.07.1940 r. w 9. zapasowym pułku sanitarnym Wehrmachtu. 1.08.1940 r. wcielono go do Inspektoratu Sanitarnego Waffen-SS, skąd 4.07.1940 r. został przeniesiony do II wydziału placówki Głównego Urzędu Rasy i Osadnictwa SS w Poznaniu. 22.07.1942 r. został przydzielony do placówki Naczelnego Lekarza Rzeszy i Policji. Od 14.02.1943 r. do 30.05.1943 r. służył jako lekarz w zapasowym batalionie piechoty "Ost" wchodzącym organizacyjnie w skład 5. Dywizji Pancernej SS "Wiking" i brał z nim udział w walkach na froncie wschodnim. Ranny w walkach nad Donem, złożył podanie przyjęcie go do służby w obozach koncentracyjnych. Po pozytywnym jego rozpatrzeniu przeniesiono go na stanowisko lekarza do obozu cygańskiego BIIe w Brzezince. W okresie od sierpnia 1944 r. do grudnia 1944 r. pełnił również funkcję 1. lekarza KL Auschwitz II-Birkenau i podlegały mu wszystkie odcinki zamieszkałe przez więźniarki i więźniów w tym obozie. Po ponownym włączeniu KL Auschwitz II do obozu macierzystego, w listopadzie 1944 r. objął stanowisko lekarza SS w szpitalu esesmańskim w Brzezince. Pozostał tu do stycznia 1945 r. w Oświęcimiu przeprowadzał eksperymenty dotyczące ciąży mnogiej i warunków jej powstawania, doświadczenia nad dziedzicznością cech u bliźniąt i karłów oraz badania nad rakiem wodnym (nomą). Od 1.08.1940 r. - SS-Untersturmführer, od 30.01.1942 r. - SS-Hauptsturmführer. Za udział w walkach na froncie wschodnim odznaczony m.in. Krzyżem Żelaznym I i II klasy oraz Medalem Wschodnim. Po wojnie przebywał w amerykańskiej strefie okupacyjnej (czasowo był internowany), a w 1949 r. wyemigrował do Argentyny. W 1956 r. przebywał krótko w Szwajcarii, a w 1960 r. - na skutek trwających za nim poszukiwań - przeniósł się do Urugwaju. Następnie przebywał w Brazylii. Zmarł 7.02.1979 r. w tym kraju na udar mózgu, nigdy i nigdzie nie ukarany za swe zbrodnie.
Foto: [1] [2] - Josef Mengele. Fotogrfia wykonana w 1977 r. w Sao Paulo przez Wolframa Bosserta [3] - Josef Mengele pierwszy z lewej [4] - Josef Mengele w mundurze SS-Hauptsturmführera

Michl Hermann (1912-1944) – SS-Hauptsturmführer. Urodzony 23.04.1912 r. w Passau, z zawodu urzędnik. Członek NSDAP od 1.02.1931 r. (nr partyjny 419 621). Od 1.02.1931 do 10.03.1933 r. należał do Sturmabteilungen, skąd przeniesiono go do SS (nr członkowski 71 076). W 1939 r. był członkiem sztabu komendantury KL Buchenwald. 1.01.1940 r. przeniesiono go do wydziału IV w KL Sachsenhausen, gdzie objął 1.06.1940 r. stanowisko zastępcy szefa wydziału IV oraz kierownika kasy obozowej. Czasowo nadzorował administrację w podobozie „Gross-Rosen”, a później w KL Gross-Rosen. Stanowisko to zajmował do 1.11.1941 r., do czasu przeniesienia go do KL Niederhagen-Wewelsburg, gdzie został mianowany kierownikiem wydziału IV. 14.12.1942 r. odszedł stąd do Dywizji Kawalerii SS „Florian Geyer”. Służąc w niej brał udział w działaniach frontowych do 18.02.1944 r., po czym został przeniesiony na stanowisko zastępcy szefa wydziału IV do KL Riga. Z obozu tego – 7.06.1944 r. – odszedł do KL Lublin, gdzie kierował wydziałem IV. Poległ w czasie likwidacji tego obozu 21.07.1944 r. Odznaczony m.in. Wojennym Krzyżem Zasługi II i I Klasy z Mieczami.

Mielenz Franz (1903-?) - Urodzony 5.04.1903 r. Członek SS od września 1933 r. Od 1939 do 1942 r. służył w załodze wartowniczej w KL Stutthof. Od 1942 r. był w Sachsenhausen kierownikiem bloku, a od 1943 r. Rapportführerem w KL Warschau.

Moll Otto (1915-1946) - SS-Hauptscharführer. Urodzony 4.03.1915 r. w Hohenschönberg. Od 2.05.1941 r. pełnił służbę w KL Auschwitz. Początkowo kierował pracami rolnymi, później był kierownikiem karnej kompanii (Strafkompanie), a do chwili uruchomienia krematoriów w Brzezince był szefem Sonderkommando zatrudnionego przy spalaniu zwłok w dołach obok bunkra 1 i 2. Za swoją zbrodniczą działalność w dniu 30.04.1943 r. został odznaczony przez Führera wojennym krzyżem zasługi I klasy z mieczami. Po zakończeniu akcji zagłady Żydów węgierskich oraz Żydów z gett w Łodzi i Theresienstadt, Moll od września 1943 r. do marca 1944 r. był kierownikiem (Lagerführerem) oświęcimskiego podobozu "Fürstengrube". Od marca do maja 1944 r. był kierownikiem nowo założonego podobozu oświęcimskiego Gleiwitz I. W maju 1944 r. odwołany z Gliwic do Oświęcimia przez pełnomocnika akcji zagłady Żydów węgierskich, byłego komendanta Rudolfa Hössa, objął ponownie stanowisko szefa krematoriów w Brzezince, odpowiedzialnego za spalanie zwłok na wolnym powietrzu. Moll był autorem projektu likwidacji obozu oświęcimskiego przez zbombardowanie (tzw. "Plan Molla"). Po zakończeniu akcji zagłady Żydów węgierskich powrócił do podobozu Gleiwitz I na poprzednie stanowisko. W styczniu 1945 r. kierował ewakuacją więźniów podobozów gliwickich. Według zeznań świadków Moll ze szczególnym okrucieństwem traktował Żydów kierowanych do komór gazowych. Z jego rozkazu do wykopanych w maju 1944 roku za krematorium V wielkich dołów wrzucano żywcem dzieci. 13.12.1945 roku wyrokiem amerykańskiego Sądu Wojskowego w Dachau został skazany na karę śmierci i stracony 28.05.1946 roku.

Morgen Konrad (1909-1982) - SS-Sturmbannführer. Urodzony 8.06.1909 r. we Frankfurcie nad Menem, syn pracownika kolei. Wybrał karierę w zawodzie prawnika, ukończył Uniwersytet we Frankfurcie oraz Haską Akademię Prawa Międzynarodowego, następnie był sędzią w Szczecinie. Doktor prawa, sędzia sądu SS, szef komisji do badania nadużyć w obozach koncentracyjnych. Prowadził m.in. dochodzenie w Buchenwaldzie przeciwko członkom załogi SS, współdziałał w wykonywaniu doświadczeń z alkaloidami w tym obozie dla wykrycia przyczyny śmierci jednego z SS-manów. Po wojnie nie był pociągany do odpowiedzialności i rozpoczął praktykę prawniczą we Frankfurcie nad Menem. Zmarł 4.02.1982 r.

Mrugowsky Joachim (1905-1948) - SS-Oberführer. Urodzony 15.08.1905 r. w Rathenow. Doktor medycyny, profesor bakteriologii na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Berlinie, kierownik Instytutu Higieny Waffen-SS, organizował i nadzorował wiele prób bakteriologicznych wykonywanych w obozach, głównie w Buchenwaldzie w Stacji Badań Durów i Wirusów. Mrugowsky stanowił niezwykłą osobowość lekarza-naukowca. Z jednej strony akceptował okrutne doświadczenia bakteriologiczne na więźniach, z drugiej głosił hasła w posłannictwie lekarskim. Był autorem wielu prac z dziedziny higieny, bakteriologii, etyki i teologii. W 1939 r. wydał w Monachium książkę pt. "Das ärztliche Ethos". W 1931 r. ukończył studia medyczne. Początkowo pracował w szpitalu miejskim w Kostrzynie, a następnie w Instytucie Higieny w Halle. W 1937 r. habilitował się, a w 1939 r. otrzymał docenturę na Wydziale Lekarskim w Berlinie. W 1944 r. został mianowany profesorem nadzwyczajnym higieny. Jeszcze w 1930 r. jako student wstąpił do NSDAP, a w rok później do SS. Z początkiem 1939 r. założył w Berlinie placówkę badawczą SS dla zwalczania epidemii wśród załóg SS, którą wkrótce przemianowano na Instytut Higieny Waffen-SS, a Mrugowsky'ego mianowano naczelnym higienistą Waffen-SS. W celu przygotowania szczepionek ochronnych dla Waffen-SS zorganizował stację w Buchenwaldzie, w której oceniano wartość różnych szczepionek przeciwdurowych zakażając żywymi i zjadliwymi zarazkami więźniów po uprzednim szczepieniu. Aresztowany po wojnie, został postawiony przed Trybunałem Wojskowym w Norymberdze. Trybunał orzekł, że Mrugowsky ponosił główną odpowiedzialność za organizowanie zbrodniczych doświadczeń medycznych, że pomagał i świadomie brał w nich udział. Podczas tych okrutnych, doświadczeń dokonywano morderstw, torturowano więźniów i popełniano brutalne czyny. Wyrokiem Trybunału został skazany na karę śmierci. Wyrok wykonano 2.06.1948 r. w Landsbergu.

Muhsfeldt Erich (1913-1947) - SS-Obersturmführer. Urodzony 18.02.1913 r. w Benbrück w Brandenburgii. Ojciec jego pracował jako robotnik w Państwowym Zarządzie Wodnym w Fürstenwalde. W 1927 r. ukończył 8 klas szkoły powszechnej, a w trzy lata później zdobył zawód piekarza, w którym pracował przez 2 lata w charakterze czeladnika. Następnie rozpoczął pracę na roli, która też mu prawdopodobnie nie odpowiadała, skoro po roku porzucił ją dla pracy w żegludze śródlądowej, gdzie do roku 1934 pełnił funkcję marynarza i sternika. Teraz zaczął pracować w fabryce pasów napędowych, skąd po upływie roku został zwolniony. Do partii hitlerowskiej wstąpił zaraz po dojściu Hitlera do władzy w 1933 r. W 1937 r. zatrudnił się w firmie budowy mostów, a następnie w innym przedsiębiorstwie budowlanym. W rok później został palaczem w technicznej szkole wojskowej w Berlinie. Na stanowisku tym pozostawał do chwili powołania go do wojska 15.01.1940 r. W tym samym roku wstąpił do SS. Po przejściu odpowiedniego przeszkolenia został w sierpniu 1940 r. przydzielony do obozu oświęcimskiego, gdzie początkowo przez kilka tygodni sprawował nadzór nad centralnym ogrzewaniem i wodociągami, po czym został Blockführerem. W czasie pełnienia tej funkcji w okrutnym sposób bił i maltretował więźniów.
15.11.1941 r. Muhsfeldt został przeniesiony do budującego i organizującego się w tym czasie obozu koncentracyjnego na Majdanku. Tu objął kierownictwo komanda, którego zadaniem było grzebanie zwłok zmarłych i zamordowanych więźniów. Z chwilą, gdy w czerwcu 1942 r. uruchomiono na Majdanku krematorium, na jego kierownika wyznaczono Muhsfeldta. Ponadto uczestniczył w większych egzekucjach. W maju 1944 r. został ponownie przeniesiony do KL Auschwitz, gdzie kierował akcją gazowania i spalania zwłok w dwóch krematoriach w Brzezince. Za trud włożony w "rozkwit" obozów koncentracyjnych został odznaczony przez władze III Rzeszy wojennym Krzyżem Zasługi II klasy, a także został awansowany na Obersturmführera Na mocy ogłoszonego 22.12.1947 r. wyroku Najwyższego Trybunału Narodowego w Krakowie, na procesie członków załogi SS obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau wspólnie z 23 zbrodniarzami, którym udowodniono, prócz innych zbrodni, udział w masowych mordach ludności - został skazany na karę śmierci. Wyrok wykonano.

Müller Erich Bruno Willi (1904-1944) – SS-Obersturmführer. Urodzony 28.10.1904 r. w Grudziądzu, z zawodu inspektor gospodarczy. Członek NSDAP od 1.09.1931 r. (nr partyjny 919 855). Do SS wstąpił 1.06.1932 r. (nr ewidencyjny 46 063). Między 4.07.1939 a 31.10.1941 r. należał do Gdańskiej Policji Rezerwowej. Członek Waffen-SS od 1.11.1941 r. W okresie, kiedy KL Stutthof nie podlegał Inspektoratowi Obozów Koncentracyjnych, był m.in. kierownikiem komenderówki „Elbing” w Elblągu. Funkcję adiutanta komendanta KL Stutthof objął 7.10.1942 r. i łączył ją ze stanowiskiem kierownika wydziału VI. 14.12.1943 r. odszedł na takie samo stanowisko do KL Lublin i zajmował je do 19.03.1944 r. Odznaczony m.in. Wojennym Krzyżem Zasługi II Klasy bez Miecza oraz Wojennym Krzyżem Zasługi II Klasy z Mieczami. Zmarł w Lublinie 19.03.1944 r. na zawał serca.

Müller Heinrich (1900-1945) - SS-Gruppenführer. Urodzony 28.04.1900 r. w Monachium. Zawodowy policjant. Od czerwca 1917 r. do lutego 1919 r. służył w armii niemieckiej. Brał udział w I wojnie światowej, służąc w 287. zapasowym batalionie lotniczym, którą zakończył jako sierżant. Do listopada 1919 r. zatrudniony był w Inspektoracie Sił Powietrznych w Monachium. W 1929 r. został awansowany na stopień sekretarza policji, a w 1933 r. został Inspektorem Policji Kryminalnej. Członek NSDAP (nr partyjny 4 583 199). W dniu 20.04.1934 r. wstąpił do zawodowej służby SS (nr ewidencyjny 107 043) i został mianowany kierownikiem wydziału II 1 A, zajmującego się zwalczaniem lewicowej (zwłaszcza komunistycznej) opozycji - z jednoczesnym awansem na stopień SS-Untersturmführera i przeniesieniem do nowej siedziby Gestapa w Berlinie. W 1937 r. mianowano go szefem Tajnej Policji Państwowej (Gestapo), która po utworzeniu w 1939 r. RSHA stanowiła jego Urząd IV - Tajna Policja Państwowa. Wcześniej jako inspektor Policji Bezpieczeństwa przebywał w Wiedniu i Pradze, w trakcie likwidacji państwowości austriackiej i czechosłowackiej. Od lipca 1939 r. brał udział w tworzeniu Einsatzgruppen, które miały być wykorzystane w Polsce w celach pacyfikacyjnych i eksterminacyjnych. Uczestnik konferencji w Wannsee, 20.01.1942 r., na której omawiano plany eksterminacji 11 milionów europejskich Żydów. Po nieudanym zamachu na Hitlera w dniu 20.07.1944 r., mianowano go szefem nadzwyczajnej komisji do sprawy jego wyjaśnienia (Sonderkommission 20. Juli), która w składzie około 400 funkcjonariuszy Gestapo dokonała aresztowań kilku tysięcy osób, podejrzanych o udział w spisku. Na przełomie 1944/1945 r. prowadził tajne pertraktacje z Ernstem Kaltenbrunnerem z aliantami zachodnimi, za pośrednictwem Międzynarodowego Czerwonego Krzyża, w sprawie zakończenia akcji masowej zagłady więźniów. Stanowisko szefa Gestapo piastował do końca wojny. Odznaczony m.in.: Krzyżem Żelaznym II i I Klasy, Wojennym Krzyżem Zasługi II i I Klasy, Sztyletem Honorowym SS, Pierścieniem Honorowym SS. Współodpowiedzialny za terror i akcje eksterminacyjne oraz Holocaust. Zginął w Berlinie w kwietniu 1945 r.

- - - - - - - - - - - -
<-powrót | w górę

© Copyright Szycha (2004-2013)